1 stycznia 1999 roku weszła w życie reforma administracyjna państwa, w wyniku której powstało 16 województw, 373 powiaty (w tym 308 powiatów ziemskich i 65 miast na prawach powiatu) oraz 2489 gmin miejskich i wiejskich. Do nowego układu administracyjnego kraju dostosowano sieć dróg publicznych, którą ze względu na rodzaj pełnionych funkcji podzielono na następujące kategorie dróg: krajowe, wojewódzkie, powiatowe oraz gminne. Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa, a drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność samorządu odpowiedniego szczebla.  

Od 1 stycznia 1999 roku większość dróg zarządzanych poprzednio przez państwo przeszła pod administrację samorządów, które otrzymały środki finansowe w formie subwencji oraz personel, sprzęt i majątek niezbędny do zarządzania drogami. W gestii rządowej pozostało około 17 tysięcy km dróg, w tym około 5 tysięcy km dróg głównych o podstawowym znaczeniu dla transportu krajowego i międzynarodowego. W granicach miast na prawach powiatu funkcje zarządcy wszystkich dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych), a więc dróg krajowych, wojewódzkich, powiatowych i gminnych, pełni zarząd miasta. Zarządcą autostrad i dróg ekspresowych jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad z wyłączeniem autostrad płatnych, których zarządcą (po podpisaniu umowy koncesyjnej) staje się koncesjonariusz.